ناحیه تناسلی در زنان مجموعه‌ی دستگاه تناسلی است که اجزای تشکیل‌دهنده‌ی آن بدین قرار است: لب‌های کوچک، کلیتوریس، واژن و دهانه‌ی مجرای ادرار (سوراخی که از آن ادرار می‌کنید).

در میان مردم، فرج نام‌های زیاد و گاه خنده‌داری دارد و گاهی نیز آن را با مهبل (واژن) اشتباه می‌گیرند، حال آن‌که واژن گذرگاهی است که فرج را به قسمت دهانه‌ی رحم و رحم وصل می‌کند.

بنابراین، فرج شبیه چیست؟ تمام فرج‌ها منحصربه‌فردند. برخی از زن‌ها با استفاده از یک آینه و دیدن فرج خود در آن، اطلاعاتی در مورد بدن خود به‌دست می‌آورند.

در طول دوران بلوغ، مهبل (واژن) مایع (ترشحات) سفید و شفاف تولید می‌کند و ممکن است نشانه‌ای روی لباس زیر شما به‌جا بگذارد. ترشحات کاملاً طبیعی‌اند. این روشِ بدن شما برای تمیزکردن خودش است. واژن نیز انواع مختلف ترشحات را در زمان‌های مختلف و در نقاط مختلف چرخه‌ی قاعدگی سبب می‌شود. هم‌چنین ممکن است ترشحات بوی کمی داشته باشند که طبیعی است. بااین‌حال، اگر ترشحات شما بوی واقعاً بد یا مشکوکی می‌دهد، از پدر و مادر خود بخواهید شما را به پزشک ببرند. هم‌چنین اگر فرج شما دچار خارش وسوزش است یا به‌شدت درد می‌کند، وقت آن است که حتماً به پزشک مراجعه کنید.

گاهی زنان تلاش می‌کنند با استفاده از دوش واژینال، دئودورانت و اسپری‌های معطر (که اغلب به نام «محصولات بهداشتی زنانه»اند) از شر بوی بد ترشحات فرج خلاص شوند. دوش‌های واژن و سایر «محصولات بهداشتی زنانه» می‌توانند مضر باشند، زیرا آن‌ها سبب به‌هم‌ریختن تعادل باکتری‌های مفید موجود در واژن می‌شوند که این مسئله می‌تواند به عفونت و سوزش منجر شود. اگر می‌خواهید فرج خود را تمیز کنید، فقط از آب و صابون ملایم در قسمت بیرونی استفاده کنید.

لب‌های کوچک یا لب‌های فرج پوست چروکیده‌ای است که دهانه‌ی واژن را احاطه کرده است. به عبارت دیگر لب‌ها در ورودی واژن قرار گرفته‌اند. لب‌ها می‌توانند در اندازه، شکل، رنگ و بافت مختلف و متفاوت باشند و می‌توانند قسمتی از آن چیزی باشند که فرج شما را از دیگران متمایز می‌کند.
لب‌های بیرونی (خارجی) دو پوست چروکیده از بافت چربی‌اند که بیرون از لب‌های درونی (داخلی) قرار گرفته‌اند. لب‌های درونی دو پوست چروک‌خورده درون لب‌های بیرونی‌اند که از کلیتوریس آغاز و به اطراف دهانه‌ی واژن ختم می‌شوند.

لب‌های بیرونی پس از بلوغ با موهای ناحیه‌ی تناسلی پوشیده می‌شوند. با رسیدن شما به سن بلوغ، لب‌های درونی رشد می‌کنند و تغییر رنگ می‌دهند یا چروکیده‌اند یا صاف و نرم و گاهی نیز از بین لب‌های بیرونی به‌هم چسبیده و جلوترند.

هر دو لب بیرونی و درونی حساس‌اند و زمانی که آن‌ها را لمس کنید می‌توانند متورم یا ازهم باز شوند.

کلیتوریس بخشی از فرج است که صرفاً به لذت جنسی اختصاص داده شده است. به عبارت دیگر، کلیتوریس عضو اصلی شهوانی زنان است و زمانی که تحریک می‌شوید، متورم می‌شود (به‌اصطلاح سفت و برجسته). فقط نوک کلیتوریس در بالای فرج دیده می‌شود و باقی آن در زیر بخشی از لب‌ها به نام روکش کلیتوریس پنهان است.

نوک کلیتوریس در اندازه‌های مختلف است؛ کوچک‌تر از یک نخود تا بزرگ‌تر از یک لوبیا. بقیه‌ی کلیتوریس در داخل بدن است و حدود دوازده سانتی‌متر طول دارد. میزان حساسیت کلیتوریس در افراد مختلف متفاوت است.

کلیتوریس بخش هیجان‌انگیز و جالب بدن است که مانند آلت تناسلی مرد، در طول تحریک جنسی سفت و متورم می‌شود. برخلاف آلت تناسلی مرد، تنها هدفِ کلیتوریس برای لذت جنسی است. کلیتوریس هم‌چون آلت تناسلی مرد و واژن در تولید کودک نقشی ندارد، بلکه اساساً برای ایجاد لذت و احساس خوب در زنان وجود دارد و اغلب فوق‌العاده حساس است. چنان‌که هزاران عصب در انتهای آن وجود دارد. درحالی‌که کلیتوریس برای لذت‌بردن است، بسیاری از زنان به لمس مستقیم آن بیش‌ازحد حساس‌اند. با خودارضایی می‌توانید کشف کنید که چگونه دوست دارید لمس شوید و پس از آن می‌توانید آن‌چه را می‌پسندید به کسی که با او رابطه‌ی جنسی دارید بگویید.

واژن گذرگاه قابل بسط (کششی) است که اندام تناسلی بیرونی (فرج) زنان را به دهانه‌ی رحم و رحم (جایی که جنین در آن رشد می‌کند) وصل می‌کند که اغلب به آن «کانال زایمان» می‌گویند؛ چراکه هنگام زایمان جنین با فشار از این مسیر خارج می‌شود. هم‌چنین جایی است که مایعات و خون قاعدگی از بدن خارج می‌شوند و آلت تناسلی مرد نیز هنگام رابطه‌ی جنسی از طریق واژن در این مسیر می‌رود.

برای واژن طبیعی است که انواع مختلف ترشحات را تولید کند. هنگامی که فردی دچار شهوت شود و برانگیخته شود، واژن ترشحات لغزنده و شفافی تولید می‌کند که مانند روان‌کننده عمل می‌کند. مصرف روان‌کننده سبب می‌شود رابطه‌ی جنسی از طریق واژن با احساس راحتی بیش‌تری همراه شود. با این‌که واژن می‌تواند بوی خاصی داشته باشد، بوی بیش‌ازحد ناخوشایند آن ممکن است به این دلیل باشد که عفونت دارید و باید با پزشک تماس بگیرید.

در هنگام تولد، دختران بافت‌هایی پوستی به نام پرده‌ی بکارت دارند که در امتدادِ تمام یا قسمتی از دهانه‌ی واژن کشیده شده است. پرده‌ی بکارت برخی از دختران بیش‌ترین قسمت دهانه‌ی واژن‌شان را می‌پوشاند و در برخی از دختران به‌نظر می‌رسد که هرگز پرده‌ی بکارت نداشته‌اند. با ورود اولین چیز به واژن (مانند انگشت یا آلت تناسلی مرد) و یا حتا در طول ورزش یا سایر فعالیت‌های جسمی، پرده‌ی بکارت می‌تواند کشیده و باز شود.

پستان‌های هرکس در اندازه‌های مختلف رشد می‌کند که معمولاً در زودترین حالت از هشت سالگی و در دیرترین حالت از شانزده سالگی شروع می‌شود. در بیش‌تر دختران پستان‌ها بین نه تا چهارده سالگی بزرگ می‌شوند. در طول زندگی فرد، ممکن است پستان‌ها به رشد خود ادامه دهند، کوچک شوند یا با روش‌های دیگر تغییر کند. اگر دوره‌ی قاعدگی دارید، اما پستان‌ها و نوک آن‌ها اصلاً رشد نکرده‌اند، به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید همه‌چیز در مسیر صحیح قرار دارد.

در هنگام رشد، طبیعی است که پستان‌ها دردناک می‌شوند یا به لمس حساس‌اند. این دردها مربوط به رشدند و پس از این‌که رشد پستان متوقف شود از بین می‌روند. معمولاً قبل و در طول دوره‌ی قاعدگی نیز پستان‌ها ورم می‌کنند و حساس می‌شوند.

بسیاری از دختران علائمی از کشیدگی بر روی پستان‌های خود دارند؛ به این دلیل که پوست همیشه نمی‌تواند خودش را با رشد پستان‌ها تطبیق دهد. نشانه‌های کشیدگی در پوست ممکن است از رنگ صورتی یا قرمز شروع شود و بزرگ شوند، اما درنهایت اغلب محو می‌شوند و کم‌تر قابل توجه‌اند.

در این‌جا نکته‌ای اصلی وجود دارد که لازم است در مورد پستان‌های‌تان بدانید: آن‌ها می‌توانند مثل دو انسان با هم متفاوت باشند. تقریباً هرچیزی طبیعی است. آن‌ها در همه‌ی اندازه‌ها، اشکال و رنگ‌ها وجود دارند و هنگامی که در حال رشدند، مدام در حال تغییرند. آن‌ها در اندازه‌های مختلف رشد می‌کنند و ممکن است در طول دوران زندگی به تغییر شکل و سایز ادامه دهند. از آن‌جا که بیش‌تر بافت پستان‌ها از چربی تشکیل شده است، هر زمان که افزایش یا کاهش وزن داشته باشید اندازه‌ی پستان‌ها می‌تواند تغییر کند.

پستان‌ها می‌توانند از اندازه‌ی ریز و کوچک به خیلی بزرگ متغیر باشند و بزرگ‌بودن پستان‌های یک فرد عادی است. بسیاری از مردم نگران اندازه پستان‌های‌شان‌اند، اما سعی کنید در مورد آن‌ها استرس نداشته باشید. چه پستان شما بزرگ باشد چه کوچک، اندازه‌ی همه‌ی آن‌ها طبیعی است.

درست مانند پستان‌ها، نوک آن‌ها نیز یکسان به‌نظر نمی‌رسند. نوک پستان‌ها دارای طیف وسیعی از رنگ‌هاست، از صورتی روشن تا قهوه‌ای مایل به سیاه. رنگ نوک پستان شما معمولاً با رنگ پوست‌تان هم‌خوانی دارد. نوک برخی از پستان‌ها مثل دکمه برآمده و برجسته‌اند و بقیه برعکس بیش‌تر شبیه شکاف‌اند. ممکن است در اطراف نوک پستان‌ها موهای در حال رشد نیز داشته باشید.

مانند آلت تناسلی مرد و کلیتوریس، نوک پستان هم می‌تواند راست (سیخ) شود. سرما، مالش، هیجان جنسی و حتا حالات عصبی می‌تواند باعث شود نوک پستان‌تان سفت شود و به آن فشار بیاید.

بعدها در زندگی، می‌توانید برای تغذیه و شیردهی کودک‌تان از شیر پستان‌های‌تان استفاده کنید. اما خواه فرزند داشته باشید یا خیر آن‌ها می‌توانند نقش کاملاً متفاوتی ارائه کنند. پستان و نوک آن را می‌توان برای لذت جنسی تحریک کرد. اما اگر مایل نیستید پستان‌ها یا نوک آن‌ها لمس شوند، اشکالی ندارد. باید با کسی که با او رابطه‌ی جنسی دارید، در مورد این‌که چگونه با پستان‌های‌تان رفتار شود صحبت کنید.