التهاب لگن

التهاب لگن(PID) نوعی عفونت در ارگان‌های تولیدمثلِ زنان است. این بیماری معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها از طریق تماس جنسی منتقل شوند و از واژن به رحم و قسمت فوقانی دستگاه تناسلی راه پیدا کنند. شمار فراوانی از زنانی که به التهاب لگن مبتلا می‌شوند یا هیچ‌گونه علائم و نشانه‌ای مشاهده نمی‌کنند یا برای درمان خود پیگیری نمی‌کنند. ممکن است هنگامی التهاب لگن کشف شود که شما در باردارشدن با مشکل روبه‌رو شده‌اید یا به دردهای مزمن لگنی دچار شده‌اید.

برخی از علائم و نشانه‌های التهاب لگن:

ـ دردهای شکمی و لگن

ـ ترشحات زیاد و بدبوی واژنی

ـ خونریزی نامنظم قاعدگی

ـ درد در هنگام مقاربت

ـ تب، خستگی، اسهال یا استفراغ

ـ دشواری در ادرارکردن یا درد در هنگام ادرارکردن

ـ ممکن است PID باعث علائم و نشانه‌های خفیفی شود یا اصلاً نشانه‌ای را بروز ندهد. این بیماری به‌ویژه زمانی بدون علامت است که براثر کلامیدیا باشد.

در صورتی که علائم زیر را به‌صورت حاد دارید به پزشک مراجعه کنید:

ـ احساس درد شدید زیر شکم

ـ استفراغ

ـ علائم شوک مانند غش‌کردن

ـ تب بیش‌تر از 38.3 درجه‌ی سیلسوس (101 درجه‌ی فارنهایت)

هم‌چنین اگر علائم‌تان حاد نیستند ولی از بین نمی‌روند، در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید. ترشحات واژنی با بوی بد، ادرار دردناک یا خونریزی در بین دوره‌های قاعدگی می‌توانند به عفونت‌های مقاربتی مربوط باشند. اگر این علائم و نشانه‌ها ظاهر شدند، ارتباطات جنسی خود را متوقف و فوراً به پزشک مراجعه کنید. درمان سریع بیماری‌های مقاربتی می‌تواند از بروزPID جلوگیری کند.

از علل این بیماری می‌توان به رابطه‌ی جنسی محافظت‌نشده اشاره کرد که خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را افزایش می‌دهد. مثلاً رابطه‌ی جنسی محافظت‌نشده با چند نفر خطر آلودگی فرد را به بیماری التهاب لگن بالا می‌برد.

برخی از راه‌های جلوگیری از بارداری نیز خطر ابتلای فرد را به بیماری التهاب لگن افزایش می‌دهد. مثلاً دستگاهی که به‌صورت وریدی کار گذاشته می‌شود، مانند IUD، خطر ابتلای فرد را افزایش می‌دهد. اما وسیله‌ای سد‌کننده مانند کاندوم این خطر را کاهش می‌دهد.

مصرف قرص‌های ضد بارداری به پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی هیچ کمکی نمی‌کند. این قرص‌ها با ضخیم‌کردن مخاط دهانه‌ی رحم از رسیدن باکتری‌ها به قسمت‌های بالایی رحم جلوگیری و به‌نوعی از ابتلا به PID پیشگیری می‌کند.

هم‌چنین ممکن است باکتری‌ها از طریق کارگذاشتنIUD، زایمان، سقط جنین یا نمونه‌برداری به روش آندومتری ــ فرایندی که طی آن تکه‌ا‌ی کوچک از بافت پوشش رحم شما برای مطالعات آزمایشگاهی برداشته می‌شودــ وارد دستگاه تناسلی شما شوند.

برخی از عوامل می‌توانند خطر ابتلا به بیماری التهاب لگن را افزایش دهند:

ـ زنان زیر 25 سال که ازلحاظ جنسی فعال‌اند.

ـ داشتن چندین شریک جنسی.

ـ داشتن رابطه‌ی جنسی با فردی که چندین شریک جنسی دارد.

ـ داشتن رابطه‌ی جنسی محافظت‌نشده.

ـ کارگذاشتن IUD.

ـ استفاده‌ی منظم از دوش واژینال که می‌تواند تعادل تعداد باکتری‌های مفید و باکتری‌های مضر موجود در واژن را برهم بزند و ممکن است باعث پنهان‌شدن علائمی شود که می‌توانند شما را به پیگیری درمان وادار کنند.

ـ سابقه‌ی ابتلا به بیماری التهاب لگن یا هرنوع بیماری مقاربتی.

اگر التهاب لگن درمان نشود، ممکن است باعث زخم بافت و تجمع مایع عفونت‌کرده (آبسه) در لوله‌های فالوپین شود و به دستگاه تناسلی آسیب برساند. عوارض آن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

ـ حاملگی خارج از رحم. PID یکی از عوامل عمده‌ی حاملگی لوله‌ای (یا حاملگی خارج از رحم) است. شرایطی که در آن تخمک بارورشده نمی‌تواند در لوله‌ی فالوپین حرکت کند و خود را در رحم بکارد. ممکن است حاملگی‌های خارج از رحم به خونریزی کشنده منجر شوند که به جراحی اورژانسی نیاز دارد.

ـ نازایی. PID ممکن است به دستگاه تناسلی آسیب برساند و منجر شود به نازایی، ناتوانی در حامله‌شدن پس از یک سال انجام مقاربت محافظت‌نشده.

هرچه مدت طولانی‌تری به PID مبتلا باشید، امکان نازایی شما بیش‌تر است.

ـ دردهای مزمن لگن. بسیاری از زنان مبتلا به التهاب لگن که دارای علائم‌اند دچار دردهای شدید لگن می‌شوند که ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها به طول انجامد. زخم ایجادشده در لوله‌های فالوپین و سایر ارگان‌های لگن شما ممکن است در طی مقاربت، ورزش و تخمک‌گذاری باعث درد شوند.

[/ale_toggle]

اگر علائم و نشانه‌های التهاب لگن دارید، باید به پزشک‌تان یا به مراکز بهداشتی مراجعه کنید.

چگونه آماده شوید؟

از آن‌جا ‌که ممکن است زمان ملاقات‌تان با پزشک کوتاه باشد و به دلیل این‌که موارد بسیاری برای بررسی وجود دارد، بهتر است پیش از ملاقات با پزشک برای این کار آمادگی پیدا کنید. برخی از اطلاعاتی که به آمادگی شما کمک می‌کند در ادامه آمده است:

ـ هنگامی که با پزشک‌تان برای تعیین روز ملاقات تماس می‌گیرید از او در مورد کارهایی که باید پیش از مراجعه انجام دهید، اطلاعات کافی بگیرید. مثلاً اگر باید رژیم غذایی خاصی را رعایت کنید.

ـ علائم خود را یادداشت کنید حتا علائمی را که به نظرتان ناچیزند یا بی‌ارتباط با موضوعی‌اند که برای آن قصد دارید به پزشک مراجعه کنید.

ـ فهرستی تهیه کنید از همه‌ی داروها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید.

آن‌چه باید از پزشک‌تان بپرسید

ـ چه نوع آزمایش‌هایی باید انجام دهم؟

ـ آیا بیماری من از طریق تماس جنسی انتقال می‌یابد؟

ـ آیا شریک جنسی من نیز باید تخت درمان قرار گیرد؟

ـ آیا باید در طی درمان از برقراری رابطه‌ی جنسی پرهیز کنم؟ چقدر باید صبر کنم؟

ـ چگونه می‌توانم در آینده از التهاب لگن پیشگیری کنم؟

ـ آیا این بیماری باروری مرا تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؟

ـ آیا جایگزینی برای داروهایی که اکنون مصرف می‌کنم وجود دارد؟

ـ آیا می‌توانم در خانه مداوا شوم یا باید به بیمارستان برم؟

ـ آیا بروشور یا اطلاعیه‌ی چاپ‌شده‌ای دارید که بتوانم در مورد بیماری اطلاعات بیش‌تری دریافت کنم؟ وب‌سایت‌های پیشنهادی‌تان در این زمینه چیست؟

ـ چه مواردی مشخص می‌کند به قرار ملاقات دیگری نیاز است؟

چه انتظاراتی از پزشک خود دارید؟

احتمالاً پزشک‌تان از شما سؤالاتی می‌کند:

ـ آیا شریک جنسی جدید دارید یا با بیش‌تر از یک نفر رابطه‌ی جنسی برقرار می‌کنید؟

ـ آیا همیشه از کاندوم استفاده می‌کنید؟

ـ چه زمانی اولین ‌بار متوجه علائم شدید؟

ـ چه علائمی دارید؟

ـ آیا هیچ‌گونه درد لگنی داشته‌اید؟

ـ شدت علائم‌تان چقدر است؟


پزشکان التهاب لگن را براساس علائم و نشانه‌ها، معاینه‌ی لگن، بررسی ترشحات واژنی، بافت دهانه‌ی رحم و آزمایش ادرار تشخیص می‌دهند.

در طی معاینه‌ی لگن، پزشک برای نمونه‌برداری از واژن و دهانه‌ی رحم از سوابی پنبه‌ای استفاده می‌کند. نمونه‌ها برای بررسی عامل ایجاد‌کننده‌ی عفونت به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند.

ممکن است پزشک‌تان برای تأیید تشخیص یا دامنه‌ی عفونت، آزمایش‌های دیگری را نیز پیشنهاد کند:

ـ سونوگرافی لگن. در این آزمایش، با استفاده از امواج صوتی از دستگاه تناسلی شما تصویر‌برداری می‌کنند.

ـ نمونه‌برداری آندومتریال. طی این فرایند، تکه‌ی کوچکی از بافت رحم (اندومتریوم) برداشته می‌شود و آزمایش می‌شود.

ـ لاپراسکوپی. طی این فرایند، پزشک دستگاهی بسیار نازک و منور را از طریق شکافی کوچک روی شکم وارد بدن شما می‌کند و از این طریق ارگان‌های لگنی شما را مشاهده می‌کند.

آنتی‌بیوتیک‌ها درمان استاندارد التهاب لگن‌اند. ممکن است پزشک پیش از آماده‌شدن نتایج آزمایشگاه، ترکیبی از آنتی‌بیوتیک‌ها را برای شما تجویز کند. ممکن است پس از آماده‌شدن نتایج، آنتی‌بیوتیک‌ها تنظیم شوند. هم‌چنین ممکن است پزشک‌تان برای تسکین دردتان مسکن تجویز کند و توصیه کند که در رختخواب استراحت کنید.

برای پیشگیری از ابتلای مجدد به یک بیماری مقاربتی، به شریک جنسی‌تان توصیه کنید که تحت آزمایش و درمان قرار گیرد. تا زمان کامل‌شدن درمان و تا زمانی که آزمایش‌ها نشان‌دهند که تمام شرکای جنسی شما از عفونت پاک شده‌اند از تماس جنسی پرهیز کنید.

نکاتی مهم

معمولاً درمان سرپایی برای درمان اکثر زنان مبتلا به التهاب لگن کفایت می‌کند. با وجود این، اگر شما به بیماری جدی دچارید، باردارید یا HIV مثبت دارید و درمان با داروهای خوراکی برای‌تان جواب نداده است، ممکن است به بستری‌شدن نیاز داشته باشید. ممکن است در بیمارستان آنتی‌بیوتیک‌های وریدی را همراه با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی دریافت کنید.

به‌ندرت در درمان التهاب لگن جراحی لزوم پیدا می‌کند. با وجود این، اگر آبسه‌ای پاره شود یا در شرف پارگی باشد، پزشک‌تان ممکن است آن را خشک کند. به علاوه، جراحی ممکن است در مورد کسانی انجام شود که به درمان جواب نداده‌اند یا این‌که علائم سؤال‌برانگیزی داشته باشند، مانند نبود یک یا چند علامت PID. در این موارد پزشک به دلیل خطر جراحی، پیش از انجام عمل آن را امتحان می‌کند.