باكرگی و پرده بكارت

لقب باكره به زنان مجردی اطلاق میشود كه رابطه‌ی جنسی همراه با دخول را تجربه نكرده‌اند.

در باور برخی از افراد، پرده‌ی بكارت علامت باكرگی است. آيا اين تصور درست است؟ برای پاسخ به اين سؤال، بهتر است بدانيم پرده‌ی بكارت چيست؟

پرده‌ی بكارت (hymen) پوسته‌ی نازكی است كه در دهانه‌ی واژن قرار دارد. برخلاف تصور عموم اين پرده تمامی ورودی واژن را نپوشانده است، بلكه برای خروج خون ماهیانه سوراخ كوچكی روی سطح آن قرار دارد.

اين پرده در افراد مختلف شكل‌های متفاوتی دارد كه در تصوير زير قابل مشاهده است.

Hymen

اين پوسته در شمار بسيار كمی از زنان به‌طور مادرزادی وجود ندارد. هم‌چنين در برخی از افراد، بدین علت که پرده بسیار نازک است ممکن است براثر فعاليت‌های شديد ورزشی مانند اسب‌سواری آسيب ببيند. بنابراين در شمار اندکی از افراد، عدم حضور پرده‌ی بكارت می تواند به علت‌های ديگری غير از رابطه‌ی جنسی باشد. هم‌چنين ورود تامپون[1]، انگشت و ساير چيزها به بافت اين پرده آسيب ميیزند.

بسياری از افراد، تجربه‌ی درد در هنگام رابطه‌ی جنسی را ملاك پاره‌شدن پرده‌ی بكارت می دانند. اين باور نادرست است. دردی كه در نخستین تجربه‌های جنسی تجربه می شود به پاره‌شدن اين پرده مربوط نیست، بلكه اين درد به علت بازشدن بافت مجرای واژن به اندازه‌ای بزرگ‌تر از اندازه‌ی هميشگی آن است.

هم‌چنين مشاهده يا عدم مشاهده‌ی لكه‌ی خون نيز نمی تواند ملاكی برای باكرگی افراد باشد. به دليل جنس خاص پرده‌ی بكارت كه در برخی از افراد قابليت كشيده‌شدن دارد، برخی از افراد باكره در نخستین تجربه‌ی رابطه‌ی جنسی خود لكه‌ی خونی مشاهده نمی كنند.

بنابراين تنها راه برای اطمينان از وجود يا عدم وجود اين پرده مراجعه به پزشک و معاينه است.

باكرگی و بيماری های مقاربتی

بسياری بر اين باورند كه در زمان باکرگی امكان ابتلا به بيماریهای مقاربتی وجود ندارد، اما اين تصور غلط است. زيرا اين بيماریها نه‌تنها از طريق رابطه‌ی جنسي واژني، بلكه از طريق رابطه‌ی جنسی دهانی و مقعدی نيز منتقل می شوند.

هم‌چنين بسياری بر اين باورند كه كاندوم فقط برای جلوگيری از بارداری در رابطه‌ی جنسی واژنی استفاده می شود؛ در صورتی كه استفاده از كاندوم در رابطه‌ی جنسی مقعدی نيز ضروری است. زيرا احتمال انتقال برخی از بيماری های مقاربتی از جمله سیفليس از اين طريق بسيار بالاست.

هم‌چنين احتمال انتقال بيماریهای مقاربتی از طريق رابطه‌ی جنسی دهانی نيز وجود دارد. زيرا احتمال پاره‌شدن پوست دهان يا زبان وجود دارد و بسياری از بيماریها از جمله ايدز و هپاتيت از طريق تماس با خون آلوده منتقل می شوند.

برخی از بيماریهای مقاربتی موجب عفونت دهان، پوست و ناحيه‌ی تناسلی افراد مي‌شوند، مانند گانوريا يا كلاميديا و موجب عفونت كل سيستم ايمنی بدن می شود، مانند ايدز، هپاتيت و سفلیس.

بيماریهای مقاربتی در ميان افراد زير ٢٥ سال بسيار شيوع دارد.

بسياری از بيماريی های مقاربتی بدون علامت‌اند و فقط از طريق آزمايش می توان دریافت که شخص به بیماری مبتلاست یا خیر و تا زمانی كه این بیماری‌ها درمان نشوند، در فرد باقی می‌مانند و متأسفانه برخی از اين بيماری ها قابل درمان نیستند.

باكرگی و بيماری های روانی

آن‌چه مسلم است كسانی كه تجربه‌ی ارتباط جنسی نداشته‌اند و به دلايل فرهنگی يا روانی از مطالعه يا صحبت‌كردن در مورد سؤال‌های جنسی خود خودداری می كنند، احتمال آن‌که در معرض رابطه‌ی جنسی ناسالم قرار بگيرند بیش‌تر است.

از بُعد روانی، رابطه‌ی جنسی ناسالم برای افراد باكره زمانی اتفاق می افتد كه فرد از اظهار بی تجربگی خود احساس خجالت می كند و اگر آمادگی روانی برای انجام كاری را نداشته باشد، از بيان آن خودداری می كند.

رابطه‌ی جنسی نبايد از روی ترس يا اجبار و بدون آمادگی متقابل و بدون احترام متقابل باشد.

باكرگی و معاينات پزشكی

سرطان دهانه‌ی رحم از نوعی عفونت جنسی مقاربتی به نام اچ پی وی ناشی می شود. اين نوع از سرطان از طريق آزمايش پاپ‌اسمير تشخيص داده می شود. احتمال اين نوع سرطان در كسانی كه دخول را تجربه نكرده‌اند بسيار كم است. بنابراين آزمايش پاپ‌اسمير برای افراد باكره ضروری نیست.

[1] تامپون‌ها مانند نوار بهداشتی برای جذب خون ماهیانه استفاده می شوند. تامپون‌ها به شكل استوانه‌اند و از پنبه‌ی نرم و فشرده ساخته شده‌اند و برای استفاده بايد در ابتدای دهانه‌ی واژن قرار گيرند.