کلامیدیا

کلامیدیا از بیماری های رایج مقاربتی است. در ابتدا ممکن است متوجه نشوید که به این بیماری مبتلا شده اید، زیرا در اغلب موارد هیچ علامت یا نشانه ای ندارد. ممکن است درد تناسلی و ترشحاتی از واژن یا آلت تناسلی مردان از علائم این بیماری باشد.

این بیماری هم مردان هم زنان را در هر گروه سنی مبتلا میکند، اما شیوع آن در میان زنان جوان بیشتر است. اگر بدانید به این بیماری مبتلا شده اید به سادگی درمان می شود. اما اگر بدون درمان رها شود، به عوارض شدیدتری منجر می شود.


این بیماری در ابتدا علامت و نشانه ای از خود بروز نمی دهد و معمولاً این علائم یک تا سه هفته پس از مبتلاشدن ظاهر می شوند. از آن جا که این علایم گذرا و خفیف هستند اکثر افراد آنها را نادیده می گیرند.


علائم و نشانه‌های عفونت کلامیدیا:

  • سوزش ادرار
  • دردهای زیر شکمی
  • ترشحات واژنی در زنان
  • ترشحاتی از آلت تناسلی مردان
  • درد در هنگام مقاربت در زنان
  • درد بیضه در مردان

اگر از واژن یا آلت تناسلی‌تان ترشحاتی خارج می‌شود یا به هنگام ادرار دچار درد می‌شوید، به پزشک خود مراجعه کنید. هم‌چنین اگر شریک جنسی شما به این عفونت مبتلا شده است، باید به پزشک مراجعه کنید چون شما هم باید تحت درمان‌های آنتی‌بیوتیکی قرار بگیرید حتا اگر علامت و نشانه‌ای از این بیماری ندارید.

عامل به‌وجودآورنده‌ی کلامیدیا باکتری است و معمولاً از طریق رابطه جنسی واژنی، دهانی و مقعدی به دیگران سرایت می‌کند. هم‌چنین ممکن است این عفونت در هنگام زایمان از طریق مادر به نوزاد منتقل شود که باعث ذات‌الریه و عفونت‌های شدید چشمی در نوزاد می‌شود.

عواملی که امکان خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد:

– سن زیر 24 سال

– شرکای جنسی متعدد

– استفاده‌نکردن یا استفاده‌ی نامرتب از کاندوم

– سابقه‌ی قبلی ابتلا به عفونت جنسی

ممکن است کلامیدیا به چنین بیماری‌هایی منجر شود:

سایر بیماری‌های مقاربتی. افراد مبتلا به عفونت کلامیدیا بیش‌تر از دیگران در معرض خطر ابتلا به سایر بیماری‌های مقاربتی‌اند؛ بیماری‌هایی چون سوزاک، HIV (ویروس ایدز).

بیماری التهابی لگن (PID). عفونتPID در داخل رحم و لوله‌های تخمدان قرار دارد که به درد در قسمت شرمگاهی و تب منجر می‌شود. برای مصرف آنتی‌بیوتیک‌های داخل وریدی در زمان درمان عفونت‌های شدید به بستری‌شدن نیاز است. این عفونت می‌تواند به لوله‌های تخمدان، تخمدان، رحم و گردن رحم آسیب برساند.

عفونت نزدیک بیضه‌ها. کلامیدیا به عفونت اپیدیدیم منجر می‌شود؛ اپیدیدیم لوله‌ی مارپیچی است که در کنار هر بیضه قرار دارد. این عفونت با تب، درد اسکروتل و تورم همراه است.

عفونت غده‌ی پروستات. کلامیدیا می‌تواند در پروستات مردان گسترش یابد. پروستات عفونی‌شده منجر به درد در هنگام یا پس از مقاربت، تب‌ولرز، درد در هنگام ادرار و دردهای زیرشکمی می‌شود.

عفونت در نوزادان. عفونت کلامیدیا می‌تواند در زمان زایمان از طریق کانال واژن به نوزاد منتقل شود که منجر به عفونت‌های شدید چشمی و ذات‌الریه در نوزاد می‌شود.

ناباروری. حتا آن دسته از عفونت‌های کلامیدیایی که هیچ علامت و نشانه‌ای از خود بروز نمی‌دهند، می‌توانند باعث ایجاد زخم و انسداد لوله‌های تخمدان بشوند که این امر به ناباروری منجر می‌شود.

آرتریت‌های واکنشی. در افراد مبتلا به کلامیدیا، خطر بروز آرتریت‌های واکنشی معروف به سندروم ریتر بیش‌تر است. آرتریت واکنشی معمولاً روی مفاصل، چشم‌ و مجرای خروجی ادرار اثر می‌گذارد.

اگر احتمال می‌دهید به بیماری‌های مقاربتی ازجمله کلامیدیا مبتلا شده‌اید به پزشک خود مراجعه کنید.

پیش از مراجعه به پزشک به این سؤالات پاسخ دهید:

– چه موقع علائم و نشانه‌ها ظاهر شدند؟

– آیا چیزی سبب بهبود یا عدم بهبود این علایم شده است؟

– چه داروها و مکمل‌هایی به‌طور منظم مصرف می‌کنید؟

هم‌چنین می‌توانید از پزشک خود این سؤالات را بکنید:

– آیا باید برای سایر بیماری‌های مقاربتی آزمایش شوم؟

– آیا شریک جنسی من هم باید برای عفونت کلامیدیا آزمایش یا درمان شود؟

– آیا باید در هنگام درمان از رابطه‌ی جنسی پرهیز کنم؟ چه مدت باید صبر کرد؟

– برای پیشگیری از عفونت این بیماری در آینده چه باید کرد؟

انتظاراتی که از دکتر خود دارید

پزشک‌تان ممکن است از شما چنین سؤال کند:

– آیا شریک یا شرکای جنسی جدیدی دارید؟

– آیا از کاندوم استفاده می‌کنید؟

– آیا تاکنون تجربه‌ی درد لگن داشته‌اید؟

– آیا در هنگام ادرارکردن درد دارید؟

– آیا درد یا ترشحات غیرمعمول دارید؟

در صورت ابتلا به عفونت کلامیدیا، از پزشک خود بخواهید تا اطلاعات لازم در مورد فواصل تست غربال‌گری برای پیش گیری از بروز سایر عفونت های مقاربتی را در اختیار شما قرار دهد.

تست غربال‌گری برای افراد زیر پیشنهاد می‌شود:

زنان زیر 25 سال که از نظر جنسی فعال‌اند. در این گروه، درصد امکان ابتلا به بیماری کلامیدیا بیش‌تر است، به همین دلیل پیشنهاد می‌شود به‌صورت سالیانه تست غربال‌گری را انجام دهند. اگر شریک جنسی جدیدی دارید، باید دوباره آزمایش دهید حتا اگر در سال اخیر تست شده‌اید.

زنان باردار. زنان باردار باید در هنگام اولین آزمون‌های دوران بارداری، تست غربال‌گری دهند. اگر شریک جنسی جدیدی دارید یا احتمال می‌دهید شریک همیشگی‌تان به این عفونت مبتلا باشد، باید در دوران بارداری دوباره آزمایش دهید.

مردان و زنانی که بیش‌تر در خطرند. اگر شرکای جنسی متعددی دارید یا به‌طور منظم از کاندوم استفاده نمی‌کنید، ضروری است مرتباً تست غربال‌گری انجام دهید.

سایر نشانه‌های خطرناک عبارت‌اند از وجود عفونت یا بیماری آمیزشی و امکان ابتلا به هر گونه عفونت جنسی از طریق شریک آلوده به عفونت.

روش‌های تشخیص کلامیدیا

سواب. پزشک برای تشخیص کلامیدیا، ترشحاتی را به‌وسیله‌ی سواب از رحم خارج می‌کند تا در آزمایشگاه مورد بررسی و آزمایش قرار گیرند. این آزمایش می‌تواند هم‌زمان با تست پاپ‌اسمیر انجام شود. برای تشخیص این بیماری در مردان نیز پزشک به‌وسیله‌ی میله‌ی باریک سواب نمونه‌ای از ترشحات قسمت تحتانی آلت تناسلی را برای آزمایش خارج می‌کند. ممکن است در برخی از موارد پزشک برای تشخیص وجود عفونت از مقعد بیمار نیز نمونه‌برداری کند.

نمونه‌ی ادرار. روش دیگر برای تشخیص وجود عفونت کلامیدیا، بررسی نمونه‌ی ادرار شما در آزمایشگاه است.

از راه‌های درمان کلامیدیا مصرف آنتی‌بیوتیک‌هاست. ممکن است پزشک‌تان آنتی‌بیوتیک‌ها را به‌صورت تک‌دوز، روزانه و یا در ساعات مشخص به مدت 5 تا 10 روز برای‌تان تجویز کند. ‌

در بیش‌تر مواقع این عفونت بین یک تا دو هفته درمان می‌شود. در این مدت باید از رابطه‌ی جنسی پرهیز کنید. شریک یا شرکای جنسی شما هم باید تحت درمان قرار گیرند حتا اگر علامت و نشانه‌ای از این عفونت در آن‌ها ظاهر نشده باشد. در غیر این صورت، این عفونت بین شرکای جنسی منتقل می‌شود. اگر در گذشته به این بیماری مبتلا بوده‌اید و حتا درمان نیز شده‌اید، ممکن است در آینده باز هم به این بیماری مبتلا شوید.

مطمئن‌ترین راه پیشگیری از این بیماری پرهیز از رابطه‌ی جنسی است. دیگر راه‌های پیشگیری بدین قرارند:

استفاده از کاندوم. استفاده از کاندوم لاتکس مردانه یا کاندوم زنانه (پلی‌اورتان) در هنگام برقراری رابطه‌ی جنسی خطر ابتلا به این بیماری را کاهش می‌دهد، اما از بین نمی‌برد.

تعداد شرکای جنسی خود را کاهش دهید. داشتن شرکای جنسی متعدد خطر ابتلا به عفونت کلامیدیا و سایر بیماری‌های مقاربتی را افزایش می‌دهد.

تست غربال‌گری. اگر از نظر جنسی فعال‌اید یا شرکای جنسی متعددی دارید، از پزشک خود بپرسید باید هرچند وقت یک‌بار برای تشخیص ابتلا به کلامیدیا و سایر بیماری‌های مقاربتی تست غربال‌گری انجام دهید.

پرهیز از دوش واژن. زنان باید از دوش واژن پرهیز کنند، زیرا این کار باکتری‌های مفید در واژن را کاهش می‌دهد و این امر خطر ابتلا به این عفونت را افزایش می‌دهد.

Chlamydia Quiz

آزمون کلامیدیا